این متن رو دارم واسه عشق ساندیس ها می نویسم. واسه اون جماعت جوادی که موقع انتخابات با موتور می ریختن تو خیابونو با پرچم ایران تبلیغ ا.ن رو می کردن. واسه اونایی که نه دی و بیست و دو بهمن میومدن بیرون و به آرمان های رهبرشون لبیک می گفتن اونم به شکل کاملا خانوادگی با یه بچه تو کالسکه که مثلا بگن کشور در امنیت و آرامش کامله. هیچ حرفی با این عزیزان ندارم؛ اصلا نمیدونم اگه یه روزی هم بخوام باهاشوم حرف بزنم چیزی می تونم بگم یا نه. ناخودآگاه یاد جمله های زنده یاد فریدون فرخزاد می افتم که شاهین نجفی هم تو یکی از ترانه هاش رمیکس کرده:
خاک بر سر اون مردمی بکنن که در طول تمام این سالها نفهمیدن که یه فرقیست بین جانی و عالم...حتی دنبال جانی رفتن، نمازخون شدن، ریش گذاشتن برای اینکه صد تومن پول بگیرن. جهان میگذره با صدتومن یا بی صدتومن؛ ولی خیلی بده که آدم فاحشهی مغزی باشه
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر